ในความรู้สึกของกรุเองแล้ว”ความเหงา” มันเป็นอะไรที่ไม่มีใครต้องการที่จะอยู่กับมัน แต่มันก็มักจะเป็นฝ่ายวิ่งเข้ามาหาเราเองเสมอในเวลาที่เราไม่มีใคร จะว่าไป..
มันก็กลายเป็นเพื่อนสนิทที่ไม่เคยทิ้งเราไปไหนเลยในยามที่เราเดียวดาย และตอนนี้เพื่อนสนิทของกรุที่ชื่อว่า “ความเหงา” มันกำลังกลับมาเยี่ยมฉันอีกครั้ง
มันแปลกตรงที่ว่าโดยปกติความเหงาจะมาหากรุเฉพาะตอนที่กรุไม่มีใคร แต่คราวนี้
ดูเหมือนว่ามันจะมาผิดเวลา ทั้งๆ ที่ตอนนี้กรุมีใครๆ อยู่รอบข้างมากมาย ทั้งเพื่อนๆ
พี่ๆ น้องๆ ทุกคนที่ตอนนี้ไม่ได้หันหลังให้ผม กรุยังดูมีความหมายกับทุกๆ คนอยู่
แต่ทำไมตอนนี้มันช่างเหงา....เหงาเหลือเกิน...กรุไม่แน่ใจว่าตอนนี้กรุกำลังรออะไร
จากใครอยู่ หรือกำลังรอสิ่งที่ใครๆ เรียกว่า .... ??